Przejdź do treści strony

Przedsiębiorczość Społeczna

Pojęcie Ekonomii Społecznej jest szerokie i dotyka wielu sfer życia społecznego, jednakże kluczową jej zasadą jest prymat działania na rzecz ludzi (członków, podopiecznych) nad maksymalizacją zysku. Oznacza to, iż dla jednostek ekonomii społecznej istotne znaczenie - obok celu gospodarczego - ma misja społeczna. Ekonomia społeczna wykorzystuje narzędzia ekonomiczne do osiągania celów społecznych. Ponadto jedną z podstawowych idei tej ekonomii jest zmiana podejścia w relacjach między dwoma kategoriami ekonomicznymi, jakimi są „praca" oraz „zasiłek". Wprowadzenie mechanizmów ekonomii społecznej zmierza do odwrócenia relacji: „brak pracy - zasiłek" na „praca zamiast zasiłku". Można zatem powiedzieć, że ekonomia społeczna to wyodrębniany ze względu na swą specyfikę sektor gospodarki, w którym w sposób unikatowy kojarzona jest działalność gospodarcza z celami społecznymi. Ekonomia ta z założenia opiera się na tworzeniu przedsiębiorstw społecznych, wskazując dodatkowo na cel, jakim jest utrzymanie miejsc pracy oraz świadczenie usług na rzecz lokalnej społeczności.

Ekonomia społeczna uzupełnia zatem lukę w gospodarce, ponieważ jest mostem scalającym środowiska lokalne, dzięki tworzeniu sieci powiązań i współpracy przy jednoczesnej realizacji celów społecznych i gospodarczych. Działalność przedsiębiorstw społecznych to przede wszystkim produkcja dóbr i świadczenie usług na poziomie lokalnym, przy zaangażowaniu znaczących zasobów siły roboczej.

Węższym pojęciem ekonomii społecznej jest przedsiębiorczość społeczna - to działalność non - profit, prowadzona nie dla zysku właścicieli, czy członków tego rodzaju aktywności. Jej cechą charakterystyczną jest aktywny udział w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa osób zagrożonych wykluczeniem społecznym, takich jak bezrobotni, bezdomni, niepełnosprawni, byli więźniowie zakładów karnych. Jednym z głównych celów przedsiębiorczości społecznej jest proces reintegracji tych osób.

Przedsiębiorstwa ekonomii społecznej angażują w swoich działaniach m.in. grupy społeczne często pomijane na lokalnych rynkach pracy oraz udzielają pomocy osobom bezrobotnym w samozatrudnianiu. Umożliwiają osobom o niskich lub niewystarczających kwalifikacjach powrót na rynek pracy, przeciwdziałając ich marginalizacji i wykluczeniu społecznemu.

Podmioty ekonomii społecznej

Instytucje ekonomii społecznej są podmiotami gospodarczymi i społecznymi działającymi we wszystkich sektorach. Jej instytucjonalne ramy odpowiadają mniej więcej granicom szero­ko rozumianego sektora pozarządowego. Podmioty, takie jak stowarzyszenia, fundacje pro­wadzące działalność gospodarczą lub odpłatną działalność pożytku publicznego, towarzy­stwa ubezpieczeń wzajemnych, tworzące trzeci sektor (funkcjonuje także określenie trzeci system) nazywane są „tradycyjną" ekonomią społeczną. Z kolei dopiero powstające typy podmiotów, takie jak: spółdzielnie socjalne, przedsiębiorstwa społeczne, centra integracji społecznej, zakłady aktywności zawodowej, warsztaty terapii zajęciowej, określane są jako „nowa" ekonomia społeczna

Polecamy:

Artykuł "Podmioty ES a ich funkcje społeczne".

Materiały dot. Konferencji „Jeleń nie leń – zmień swój region”.

 

Zapraszamy do zapoznania się z charakterystyką poszczególnych podmiotów ES: